X
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.

Elew. z cegieł, bloczków

ELEWACJE Z CEGIEŁ I BLOCZKÓW


Decyzję o wyborze typu elewacji murowanej najlepiej podjąć już na etapie projektowania konstrukcji budynku. Jest to spowodowane tym, że elewacje tego rodzaju stosowane są zwykle wtedy, gdy ściany domu są trójwarstwowe, i zewnętrzna ich warstwa jest jednocześnie elewacją.
Można je stosować również w budynkach o innej konstrukcji (zwykle szkieletowej) pod warunkiem dobrego zakotwienia do warstwy nośnej i odpowiedniego oparcia
na fundamencie. W przypadku wykonywania obmurówki istniejącego budynku trzeba zwykle dobudować fundament lub belkę podwalinową.

  • cegły klinkierowe

Mają spieczone wszystkie powierzchnie. Produkowane są jako cegły pełne, cegły siedmioszczelinowe (drążenia nie przekraczają 15% objętości) lub cegły drążone (drążenia nie przekraczają 40% objętości). Ich grubość waha się w granicach od 6,5 do 12 cm. Dostępne są również kształtki przeznaczone do wykańczania murów
(np. elementy nadproży lub parapetów) i wykonywania detali architektonicznych.

Właściwości:

    • mała nasiąkliwość (poniżej 6%);
    • niska porowatość;
    • wysoka mrozoodporność (powyżej 25 cykli);
    • wytrzymałość na ściskanie powyżej 35 MPa;
    • odporność na złe warunki atmosferyczne;
    • odporność na ścieranie;
    • odporność na uderzenia;
    • wysoka odporność ogniowa;
    • odporność na działanie gazów, kwasów, benzyny, rozpuszczalników olejów;
    • odporność na działanie pleśni;
    • odporność na zanieczyszczenia;
    • wysoka izolacyjność cieplna;
    • wysoka izolacyjność akustyczna;
    • trwałość;
    • niepalność;
    • powierzchnia – może być szkliwiona lub angobowana, gładka, ryflowana lub o innej fakturze;
    • wymiary – zwykle 250×120×65 mm lub 240×115×71 mm;
    • kolor – zwykle czerwone, ale dostępne są również np. żółte, piaskowe, białe itp.). Mogą być barwione w masie lub jaśniejsze w środku a ciemniejsze na powierzchni. Cegły angobowane mają powierzchnię o zmiennej kolorystyce. Zwykle kolory są światłoodporne;

Sposób użycia:

Minimalna grubość ścianki elewacyjnej z klinkieru to 7 cm. Jeśli ściana ocieplona jest wełną mineralną, konieczne jest wykonanie szczeliny wentylacyjnej (2,5÷4 cm) aby zapobiec biologicznej degradacji warstwy izolacyjnej powstawaniu wykwitów na elewacji. Konieczne jest również wykonanie wlotowych i wylotowych otworów wentylacyjnych (350÷750 mm2/m2 ściany) oraz dodatkowych nad i pod oknami oraz nad drzwiami. W otworach tych mocujemy kratki zabezpieczające przed owadami i gryzoniami. Warstwa elewacyjna musi być zakotwiona w warstwie konstrukcyjnej (4 kotwy/m2) przy użyciu kotew np. ze stali nierdzewnej. Należy również pamiętać o wykonaniu przerw dylatacyjnych najrzadziej co 12 m, a szczeliny dylatacyjne wypełnić elastyczną masą uszczelniającą (np. taśmą rozprężną lub uszczelką gumową.).

Przy wykonywaniu elewacji najlepiej mieszać cegły z kilku palet, gdyż w zależności od partii mogą się one nieznacznie różnić kolorystycznie.
Nie wolno murować podczas deszczu ani podczas mrozu.
Do wykonania zaprawy należy użyć cementu portlandzkiego bez dodatków; nie można dodawać wapna. Sposób spoinowania zależy od rodzaju użytej zaprawy.
Ścianę można murować jednoetapowo (spoinujemy ścianę podczas jej wznoszenia) lub dwuetapowo (spoiny wykonujemy po wzniesieniu ściany).
Resztki zaprawy usuwamy z powierzchni licowej zanim zdąży związać.
Po zakończeniu mur należy osłonić folią na 7-14 dni.
Większość powyższych uwag odnosi się również do elewacji wykonywanych z cegieł licowych i silikatowych.

  • cegły licowe

Produkowane zwykle jako cegły pełne lub drążone, o co najmniej dwóch specjalnie wykończonych powierzchniach licowych. Produkuje się też cegły modularne,
o wymiarach dopasowanych do wymiarów pustaków ceramicznych, a także kształtki uzupełniające (gzymsy, podokienniki, okapniki itp.).
Wypalane są z lepszych odmian gliny (bez domieszek siarczanów, margla i pirytu).

Właściwości:

    • mała nasiąkliwość (6-12%);
    • wysoka mrozoodporność (powyżej 20 cykli);
    • wytrzymałość na ściskanie powyżej 10 MPa;
    • odporność na złe warunki atmosferyczne;
    • odporność na ścieranie;
    • odporność na uderzenia;
    • odporność na działanie gazów, kwasów, benzyny, rozpuszczalników olejów;
    • odporność na działanie pleśni;
    • niepalność;
    • powierzchnia – może być szkliwiona lub angobowana, a także piaskowana;
    • kolor – najczęściej czerwony lub brązowy, czasem żółty, szary itp. W ofercie są również wszelkiego rodzaju płytki ceramiczne przeznaczone np. do montażu na kleju.

  • cegły silikatowe

Łupane mają grubość 6 cm, młotkowane – 11 cm.
Produkowane z wapna i piasku, najczęściej jako cegły pełne lub bloczki drążone.

Właściwości:

    • wysoka wytrzymałość na ściskanie (10÷25 MPa);
    • wysoka akumulacyjność i izolacyjność cieplna;
    • wysoka mrozoodporność (25 cykli);
    • bardzo dobra izolacyjność akustyczna;
    • bardzo dobra odporność na korozję biologiczną (cegły te mają odczyn zasadowy zapobiegający rozwijaniu się w nich grzybów i pleśni) i chemiczną;
    • wysoka odporność ogniowa;
    • niska odporność na zabrudzenia – zaleca się impregnację;
    • nie wymagają tynkowania;
    • duża dokładność wymiarowa;
    • powierzchnia – gładka lub fakturowana (np. faktura kamienia łupanego);
    • kolor – najczęściej biały albo popielaty, dostępnych jest też kilka podstawowych kolorów (np. beżowy, czerwony, zielony). Ostateczny odcień ustala się po ok. roku od wymurowania ściany.

Sposób użycia:

Wg opisu przy cegłach klinkierowych. Jeśli chodzi o dylatacje, zaleca się stosowanie przerw minimum co 8 m.

  • cegły betonowo-kalcytowe

Właściwości:

    • właściwości zbliżone do cegieł silikatowych;

Sposób użycia:

Cegły te są specyficzne. Są tak ukształtowane że wzajemnie się
zazębiają – dlatego można je układać jak dachówki na specjalnych
latach, bez użycia zaprawy.

  • bloczki betonowe

Produkowane najczęściej jako cegły lub łupane bloczki, zwykle o grubości 8÷11 cm.

Właściwości:

    • właściwości zbliżone do cegieł silikatowych;
    • kolorystyka – barwione w masie;
    • powierzchnia licowa – o strukturze podobnej do naturalnego kamienia (w przypadku łupanych bloczków);


Zastosowanie:

    • zazwyczaj stosuje się je tylko na fragmentach elewacji, zwłaszcza jako wykończenie cokołów;


Środki do konserwacji i ochrony:

  • impregnaty

Stosowane w przypadku cegieł o nasiąkliwości większej niż 6%.
Ograniczają wchłanianie wilgoci, chronią przed zabrudzeniem. Warto
zwrócić uwagę, aby zatykały mikroporów i pozwalały na swobodne oddychanie cegieł.
Wydobywają fakturę cegieł, przyciemniają ich kolory.
Wnikają w głąb materiału, chronią ścianę przez 3÷7 lat.

  • preparaty ochronne

      • Stosowane w przypadku cegieł o nasiąkliwości większej niż 6%.
      • Chronią przed zabrudzeniem i zaplamieniem.
      • Nie zmieniają wyglądu cegieł.
      • Nie wnikają w głąb materiału, chronią ścianę przez 5÷7 lat.


Środki przeciwdziałające korozji biologicznej
- rozcieńcza się je wodą i spryskuje nimi ściany, zwykle trzykrotnie.

Środki do usuwania wykwitów solnych
- stosowane na suche powierzchnie. Przed i po ich użyciu elewacje należy spryskać wodą.



Newsletter




Reklama